Czas na Szpas. Jurata wraca na salony
Koncepcja Szpas Restaurant & Bar w Juracie to pozytywne zaskoczenie na każdym kroku, rozrywka dla dwóch zmysłów: oczu i smaku. Otwarty wiosną 2026 r. lokal gwarantuje dobrą zabawę już od pierwszego kroku za progiem. Zanim jeszcze goście otrzymają zamówione dania, ich uwagę przyciąga wizualna opowieść o historii, syrenach i nadmorskiej lokalizacji.
Restauracja powstała w odbudowanym historycznym Hotelu LIDO. Oryginalny budynek oddany do użytku w latach 30 XX wieku był synonimem luksusu. Dziś o epoce Art Deco przypomina architektura bryły budynku. Opływowe kształty, niczym zacumowany w Juracie transatlantyk oraz stylistyka wieloliniowej czcionki w logo witająca gości apartamentowca. Ale wnętrza samej restauracji to świat natury: zieleni helskich lasów, naturalnych składników i morskich syren. Przekraczając próg zanurzamy się w inny świat, w kalejdoskop zamieniających się doznań wizualnych i smakowych.
Czas na szpas
Piękne, krótkie, dźwięczne słowo pochodzące z języka niemieckiego (der Spaß) i kaszubskiego wróciło do obiegu kilka lat temu kiedy na rynku pojawiała się książka „Jurata. Cały ten szpas”. Jest zapomnianym określeniem na dobrą zabawę, psotę, beztroskę i rozrywkę.
Nazwa nowej restauracji w Juracie przywraca je, a charakterystyczna kropka nad „a” to nawiązanie do języka kaszubskiego
Ta zabawa w wyszukiwanie detali wciąga. W logo i typografii przewija się nie tylko pełne słowo. Litera „S” to syreni ogon, falująca tajemnica morskiej toni. A syreny otaczają gości restauracji z każdej strony: pojawiają się w designie, menu, motywach grafiki na restauracyjnej zastawie.
– Wiedzieliśmy, że nic nie może być przypadkowe. Motywy, kolory, samki, skojarzenia mają się łączyć, falować razem w umyśle naszych gości – mówi Michał Jeka, współwłaściciel restauracji i firmy BlueApart zarządzającej częścią apartamentową budynku.
Wszystkie motywy: od typografii, przez stylistykę logo, akcenty wnętrza i pozycje menu, współprają, łączą się i płyną na jednej fali lokalizacji, historii i natury
Las drzew, las kolumn
Helskie lasy są jednymi z najpiękniejszych na całym polskim wybrzeżu. Prawie nietknięte połacie sosen wokół Juraty i usytuowanej tu od dziesiątek lat rezydencji Prezydenta RP czarują zielenią o każdej porze roku. Rzadkie ustawienie drzew w połączeniu z operującym od rana do zmierzchu słońcem tworzy żywe witraże leśne.
To co piękne w naturze dla projektantów restauracji stało się wyzwaniem. Już przy pierwszej wizji budynku zderzyli się z lasem słupów. - Restauracja znajduje się w starej części budynku, która musiała udźwignąć ciężar nowo nadbudowanych pięter. Wnętrze zostało dosłownie poszatkowane gęstą siatką słupów nośnych i potężnych belek stropowych – przypominają architekci z pracowni Arch-Boom, która stoi za projektem wnętrz.
Ale dziś „las słupów” nie kłuje w oczy jak igły nadmorskich sosen. Wizualna oprawa z wykorzystaniem nawiązujących do historii LIDO ciemnych, geometrycznych motywów Art Deco sprawia, że kolumny stają się dekoracją, a nie techniczną koniecznością. Architekci wykorzystali tę przeszkodę jako atut, by wydzielić kameralne strefy. Dzięki temu, goście restauracji czują intymność, i nawet pełna sala nie przytłacza nadmiarem.
Ze ścian kusząco połyskują syrenie ogony, a sufit mieni się złotą łuską
Połyskujący złotem Art Deco strop i kolumny przeplatane są matowością ciemnych ścian. Ich wygląd nawiązuje do tradycyjnych drewnianych łodzi rybackich na Kaszubach. Słynne pomeranki były zazwyczaj czarne, powstawały w czasie opalania nad ogniem. Grube dębowe lub sosnowe deski formowano w obły kształt kadłuba łodzi w płomieniach uzupełnianych mokrymi wiórami i trawą, technika ta nadawała drewnu elastyczność, a proces osmalania dodatkowo hartował drewno na słone wody Bałtyku.
Architekci podkreślają, że restauracja przy hotelu to operacyjny „kameleon”. Musi zarabiać o każdej porze dnia, zmieniając swoją funkcję. Dlatego projektanci ze studia Arch-Boom zaplanowali strefy bufetowe tak, by po godzinach śniadaniowych wyglądały jak eleganckie meble lub bary, a nie jak puste lady chłodnicze.
W „Szpasie” elegancja Art Deco spotyka się z surowością ognia i swobodną atmosferą, dając gościom jasny sygnał: to miejsce najwyższej jakości, ale bez krawata. – Zależało nam na tym by dobrze czuli się tu zarówno goście na eleganckiej kolacji, jak i ci którzy przychodzą na lunch niemal wprost z plaży – wyjaśnia Michał Jeka.
Powszednik i syreni śpiew
Piasek, morze, zieleń lasów, tradycja regionu grają główne skrzypce w designie i smakach. Ale mają też role drugoplanowe, które dostrzec można tylko wówczas gdy wyłączy się bieg i da ponieść refleksji. – Pracując nad koncepcją restauracji słuchaliśmy przede wszystkim wielopokoleniowej Juraty. W żadnym innym miejscu na polskim wybrzeżu tradycja wypoczynku nad Bałtykiem w jednej konkretnej lokalizacji nie ma tak długiej tradycji. Wiele osób przyjeżdżało tu jako dziecko, dziś przyjeżdża z własnymi dziećmi. Chcą ten sentyment czuć nadal – mówi Michał Jeka.
Dlatego menu restauracji łączy dary morza, lasów i regionalną tradycję. Szefem kuchni w „Szpasie” jest Marcin Popielarz. Pochodzi z Pomorza, podobnie jak Michał Jeka. Rozumienie Kaszub mają we krwi. Dlatego gości restauracji witają pòwszédnikiem (chleb po kaszubsku), nadając mu jakość niemal świętości. Nie bez powodu. Szacunek i prawie religijne uwielbienie chleba oddaje wielowiekowe rozumienie okolicy. Piaszczyste, mało urodzajne ziemie regionu i trudność w uprawie zboża wymagały od rolników ogromnego trudu. Dziś ta pieczołowitość przygotowania chleba wyczuwalna jest na talerzu – świeże kromki pochodzą z piekarni Marcina Popielarza w Gdańsku. Kompozycję uzupełnia syrena – autorska miniporcja pasty rybnej podawana wraz z chlebem na powitanie.
Ale „Szpas” (link do Google Maps) ani w designie, ani kuchni nie zakotwicza turystów jedynie w tradycji. Marcin Popielarz, doświadczenie zdobywał w gwiazdkowych restauracjach w Londynie i Oslo. Od lat zdobywa uznanie w międzynarodowych konkursach. W 2018 roku stanął na podium zwycięzców jednego z najbardziej prestiżowych, globalnych konkursów kulinarnych na świecie, stworzonego z myślą o odkrywaniu i wspieraniu młodych talentów sztuki kulinarnej S.Pellegrino Young Chef Academy Competition. Wnosi więc powiew międzynarodowości, niemal tak jak bywało w Juracie przed wojną.
Latem LIDO i Szpas zyskują inny wymiar. Zewnetrzny basen znjadujący się na patio kompleksu zamienia zieloną Juratę w środziemnomorski relaks rodem z Saint-Tropez
Jest luksusowo, światowo, zaskakująco. A smaki kuszą jak syreni śpiew. Można się zapomnieć, zatonąć w morzu doznań, kolejne pozycje w menu potrafią niczym pieśń zgasić światło rozumu. Kto raz zawinął do restauracji Szpas wraca tu niczym żeglarz do swojego ulubionego portu. – Mamy gości, którzy przyjeżdżają do nas zjeść specjalnie z Trójmiasta. A ponieważ w LIDO Jurata, gdzie znajduje się lokal, mamy też ponad 100 apartamentów kulinarną podróż można rozciągnąć na kilka dni – wyjaśnia Michał Jeka.
I w tym akurat przypadku nie warto stać się Odyseuszem, który jako jeden z niewielu oparł się głosom syren. Cudowne, pełne niuansów w wystroju i menu miejsce jakim jest ta restauracja w Juracie, warte jest tego by przyjąć ryzyko i dać się złapać w sieć słodkiego kaszubskiego szpasu. Niech trwa nawet kilka dni.
